Naam i Thailand

Ny blogg

2009-06-21T11:15:00.000-07:00

No har eg laga ein annan blogg, om livet mitt i Noreg: http://godhelse.blogspot.com/ :)

Så var det slutt..

2009-04-08T21:43:00.000-07:00

Idag er ein spesiell dag. Siste dag i Thailand. Forhåpentlegvis ikkje for resten av livet, men i alle fall for denne gong. Eg veit ikkje heilt kvar eg skal gjere av meg. Vi har sagt hadet til dei fleste vi skal seie hadet til, og resten møter vi i kveld når vi skal til nokre misjonærar og feire Skjærtorsdag. Så reiser vi rett derfrå til flyplassen og landar i Noreg om ca eit døgn. Heilt uverkeleg. Desse seks månadane har gått så fort, og det føles nesten som om eg ikkje er skikkeleg begynt før eg må reise heim att. Men eg er utruleg heldig som har fått oppleve dette halvåret her i Thailand! Eg sit att med kjempemange gode minner. Og eg har heldigvis såpass grei hukommelse at eg ikkje kjem til å gløyme dette halvåret med det fyrste ;)

Gjengen. Mari, eg og Silje. (Silje og Mari likar best Pepsi, og eg likar best 7-up, viss nokon lurer.. )

Nokre av ungdommane i Immanuel Church som eg kjem til å sakne veldig..

Kva kjem eg til å sakne?

2009-04-08T21:10:00.000-07:00

Caramel frappucino
At alt er billig
Umoden mango
milkybar-sjokolade
Tesco lotus
Leiligheten vår
Badebassenget utanfor der vi bur
Kylling med cashewnøtter
Skytrain
Is på Swensens
mopedtaxi

Men mest av alt: folka her!

Heimebesøk

2009-04-08T20:57:00.000-07:00

Ein gong i året går arbeidarane på Lovsangshjemmet på besøk heim til borna som går i barnehagen. Dette er for å snakke med foreldra og høyre om dei er fornøgde med tilbodet Lovsangshjemmet gjer, òg for å vise foreldra, og andre, at Lovsangshjemmet bryr seg og viser interesse for borna og deira situasjon. I år fekk Silje, Mari og eg vere med på det. Vi kunne ikkje akkurat snakke så mykje, men vi fekk vere med å sjå korleis borna vi kjenner bur og har det heime hjå seg. Veldig spesielt!

Denne guten bur her. I lag med 20 (tjue!) andre! Det er eit skur på 2 etasjer.

Siste dag i barnehagen for ALLTID!

2009-04-07T00:00:00.000-07:00

Siste dagen på Immanuel Daghjem er over for nesten to veker sidan, men eg har framleis ikkje skjønt det heilt sjølv. Eg vil vel ikkje at det skal vere over..

Heile klassa mi, oppstilt til klassebilete.

Engelsk-elevane mine!

2009-04-06T23:30:00.000-07:00

Eg tenkte eg måtte vise dykk dei herlege engelsk-elevane mine. Ein time i veka har eg undervist engelsk på Lovsangshjemmet for born mellom 8 og 10 år. Det har ikkje komt så mange, men dei som har komt, har vore ivrige. Ein av elevane mine er eigentleg for liten, men har sagt at han var gamal nok, for han ville så gjerne lære engelsk! Motiverande for meg som lærar, i alle fall! Eg har hatt omtrent dei same elevane kvar onsdag. Det har ikkje vore så mange, men sidan det har vore så få, har eg blitt ganske godt kjent med dei, og blitt veldig glade i dei!

Grunnen til at engelsk-undervisning er så viktig her i slummen, er at dei som kan engelsk, har betre moglegheit til å få seg ein godt betalt jobb. Kan ein engelsk, har ein gode sjansar. Difor er engelsk-undervisninga ein ganske viktig del av Lovsangshjemmet.

Ein dag skulle dei lære klede på engelsk, og vi leikte ein leik der det var om å gjere å ta på seg det klesplagget eg sa. Ganske morosamt når denne guten fekk både kjole og skjørt!

Herleg gjeng, som eg kjem til å sakne veldig!

2009-03-22T09:28:00.000-07:00

Her kjem eg frå:

Desse borna kjem herfrå:

Ein vanleg dag i barnehagen

2009-03-06T07:53:00.000-08:00

Her er nokre bilete frå ein vanleg dag i Immanuel Daghjem.

Noko av det fyrste som skjer er samling for alle klassene, det vil seie tre andre klasser enn mine. Då er det litt synging og flaggheising, og så undervisning, til dømes om at ein ikkje skal leike med vatn når ein pussar tennene, eller slå andre.

Nesten kvar dag er det fargeleggjing i fargebøker. Då ligg alle borna utover heile golvet, ivrig opptekne med farginga.

Gode vener.

Onsdag er utedag, det vil seie 30 minutt på leikeplassen på taket. Her kan dei leike med ulike leikeapparat. Ungane er kjempeglade for å få kunne leike her, på ein trygg leikeplass og ilag med venene sine.

Plutseleg vil ALLE leike med det same, og då kan det bli litt styr..

Så er det lunsjtid. Borna får mat eit sunt og godt måltid kvar dag, kanskje det einaste skikkelege måltidet for nokon.

Etter lunsj skal alle sove. Før det er litt kosestund, med høgtlesing frå bok, og bøn. Så legg alle seg til å sove søtt. Og eg går heim frå jobb, med eit smil om munnen. Og det er faktisk ikkje noko eg skriv fordi det høyres fint ut.

Den "farlege" slummen

2009-02-13T06:45:00.000-08:00

Forrige helg var vi på tur ilag med to venninner, Aor og Boki, som vi kjenner frå Santitum Church. Vi var på ei øy litt utanfor Bangkok, på marknad, tok båttur oppover ein kanal, smakte heimelaga Thai-dessert, og var litt turistar, rett og slett. På veg heim fortalde vi frå jobben vår i Klong Toey-slummen, kva vi jobba med og korleis det var. Aor og Boki synest det høyres skikkeleg farleg ut, for alle i Thailand trur nemleg at det er farleg å i det heile tatt vere i slummen. Sjølvsagt skal ein ikkje gå der åleine etter at det er mørkt, men no har vi jobba i slummen i tre månader, og har aldri opplevd noko farleg. For å forandre på desse øydeleggjande førestellingane venninnene våre hadde, bestemte vi oss for å ta dei med på ein tur innom slummen. I byrjinga var dei kjempenervøse, men då vi kom inn i slummen, møtte vi med ein gong ein gjeng born vi kjenner frå AA. Det tok ikkje lang tid før Boki og Aor byrja å slappe av, og til og med lyfta på borna, dei òg! Då vi gjekk frå slummen sa dei begge to at dei hadde fått ei heilt nytt bilete av slummen. Boki, som er lærar på ein vidaregåande skule, sa til og med at ho skal fortelje om dette til alle elevane sine!

To herlege jenter som vi kjenner godt. Ikkje akkurat så veldig skumle..

Borna i slummen er born som alle andre!

Glede!

2009-02-05T20:06:00.001-08:00

Borna i slummen kan ikkje mykje engelsk. Heldigvis er det ikkje berre stygge ord dei kan:

Hyen Bangkok not same same

2009-01-29T18:37:00.000-08:00

Bangkok: 10 millionar menneske. Eksos. Støy. Varmt. Kaos.

Hyen: 600 menneske. Frisk luft. Natur. Ro.

Eg er ikkje akkurat verdas mest urbane menneske. Etter no å ha hosta i 2 månader, fann eg ut at eg kanskje måtte gjere noko drastisk for å få slutt på det. Så eg begynte med munnbind. Det er mange i Bangkok som brukar det, men det er mest buss-sjåførar, veg-arbeidarar, motorsykkel-taxi-sjåførar, og så meg. Men det går fint.. Og heldigvis hjelper det, det er slutt på hosten. Munnbind = bra!

Meg på veg til jobb. Kult eller kva? :)

Så viss du er i Bangkok og skal prøve å finne meg, er det berre å sjå etter utlendingen med munnbind. :)

Infield

2009-01-19T21:54:00.000-08:00

Infield, altså. Akkurat det eg trengte! Herlege dagar i Laos med HERLEGE folk, avslapping, undervisning, litt action, nydelege fjell, norsk sjokolade, bading i ei grunn elv, frisk luft, grottevandring, fjelltur, elveslengehopping, Bibeltimar på norsk, lovsong om kvelden, tid til å berre vere ilag.. Perfekt!

Kristin og Cecilie kan vere happy utan happypizza...

Gjengen på tur

På FJELLtur, faktisk! :)

Marianne og Sigrun

Cecilie og Hanne, Team Mukdahan!

Fjellet vi skulle opp på...

Sigrun og meg

Øystein, over, og Agnar, under: Dei to Hald-lærarane som hadde laga til denne herlege veka!

Nesten som å vere i Norge igjen!

Tusen millionar takk for ei fantastisk veke!

Jula kom visst til Thailand òg!

2009-01-01T04:07:00.000-08:00

Sånn, no er faktisk jula over, og det har gått heilt fint! Det har vore nokre herlege dagar, med mykje kos og avslapping. Julafta feira vi hjå Anne-Brit og Arne, ein misjonærfamilie. Dei hadde laga til ei skikkeleg norsk julafta! Stikkord:

Kalkun, poteter og waldorf-salat til julemiddag. Eg åt så eg nesten ikkje klarte å bevege meg etterpå.
Vi gjekk/vagga (eg, altså)/sprang rundt juletreet.
Alle vart fornøgde med julegåvene sine :)
Masse mandarin-eting!
Fem ungar = mykje action!
Herlege folk!

Bilete:

På julgudstjänst! Då vi kom inn i kyrkja, fekk vi heilt sjokk, for plutseleg gjekk det opp for oss at alle rundt oss skjønte kva vi sa. Ganske uvanleg for oss!

Thanan, den eine guten til misjonær Anne.

Anne og familien var saman med oss og feira jul.

Jenny, Anne-Brit og Arne si datter.

Chalom var så heldig at han fekk tog til jul.

Signe var julenisse, og ga gåver til alle som hadde vore snille. Heldigvis hadde alle vore snille :)

Arne fekk kjøkkenmaskin, så no blir det snart kjøtkaker.

Gabriel likte heldigvis godt gåva han fekk frå oss.

Anne-Brit las jule-evangeliet.

Det var altså ein herleg dag og kveld og natt! Tusen, tusen takk til Anne-Brit og Arne, og alle andre som gjorde det til ein så bra kveld, utan noko særleg heimlengsel ;)

God jul!

2008-12-23T07:44:00.000-08:00

Okei, så er det jul. Leiligheten er ferdig vaska, eg har sett ein julefilm, og eg har blogga dei 12 innlegga eg ikkje har hatt tid til tidlegare. Silje er på ferie saman med familien som kom på besøk, medan Mari og eg skal feire jul her i Bangkok. Imorgon skal vi vere hjå Anne-Brit og Arne, ein norsk misjonær-familie her og feire norsk julafta, det gler eg meg veldig til! 2.juledag skal vi feire Thai-jul ilag med Anne og mannen hennar! Det blir òg veldig spennande! Utanom det skal eg slappe av. Det blir deilig! Men så gler eg meg til å kome tilbake på jobb òg, om tre veker! :)

Sånn, no er det éin time til 24.desember, og eg har framleis ikkje fått den julestemninga eg skreiv så mykje om. Men så er jo faktisk ikkje det det viktigaste! Jesus vart fødd for oss uansett, og Han lever i dag uansett! Kvifor skal eg då stresse?

Ha ei velsigna jul!

Til badeland med borna!

2008-12-23T07:08:00.000-08:00

Rett etter julefesten i kyrkja, var det ny "fest" for borna. Ellen Sofie, ei som var misjonær her for to år sidan, var på besøk, og ville gjere noko kjekt for ungane. Så ho tok med seg mange av borna til badeland. Mari og eg var med som medhjelparar. Dei fleste borna koste seg, men nokon fraus dessverre veldig, og orka ikkje bade. Men uansett verka det som dei hadde hatt ein flott dag!

Gira!

Badeparken låg inne på eit veldig eksklusivt kjøpesenter. Var veldig rart å gå der ilag med born frå slummen. Dei er ikkje akkurat vande til slike juletre..

Julefeiring i kyrkja

2008-12-23T06:49:00.001-08:00

Søndag var det jul her. Eller rettare sagt, så feira vi julefest i Immanuel-kyrkja. Det minte litt om norske julefestar slik eg er vant til det, så julestemninga var ikkje så altfor langt vekke. Vi song julesongar, prest Adjaan Ant preika, det var dramatisering av jule-evangeliet, og på slutten åt vi sjølvsagt ilag. Eg koste meg, og eg såg at det gjorde alle andre òg! :)

Nokre jenter dansa Thai-dans til ære for Jesus.

Julespel :) Lærarane på Immanuelhjemmet var skodespelarar, medan nokre born var sauer...

Mari og ei lita jente vi kjenner.

"Jeg liker Nugatti. Det er veldig kjempegodt! Steikje godt!" (Joke fekk Nugatti i julegåve frå Silje, Mari og meg.)

Siste dag i barnehagen på tre veker!

2008-12-23T06:12:00.000-08:00

Torsdag var siste dag i barnehagen før jul. Ungane hadde pynta seg, og hadde med seg lass med godteri. På samlinga oppe i "salen", som dei har kvar dag, viste dei fram mykje av programmet dei hadde hatt på julefesten. Den eldste klassa dramatiserte jule-evangeliet. Ein av gutane i den klassa hadde på seg julenissedrakt, og det var tilfeldigvis han som hadde rolla som Josef. Så no har eg sett julenissen som Josef :)

Eg hadde kjøpt gåver til dei i klassa mi, nissehuer :) Det synest dei var veldig stas, og hadde mykje moro med dei. Eg fekk verdas nydelegaste julekort, der alle borna hadde sett sitt fingeravtrykk på, med eit smilefjes inni. Huff, no blir det trist å ikkje sjå borna att på tre heile veker!

Her er gjengen! Eg er ho høge.

Det nydelege julekortet!

AA-fest!

2008-12-23T05:58:00.000-08:00

Fredag var det endeleg tid for fest for AA. Fyrst kom det mange born, og etter kvart kom det veldig mange born! Adjaan Ant, presten i Immanuel-kyrkja, hadde det meste av programmet, medan Silje og eg arrangerte leikar. Etterpå fekk alle borna gåver og mat. Ungane koste seg, og det var herleg å sjå!

Denne leiken var ungane kjempegira på!

Her var det om å gjere å ete opp appelsina så fort som mogleg.

Gåveutdeling var stas!

To glade og fornøgde jenter!

Ein herleg kveld!

2008-12-23T05:47:00.000-08:00

Ein dag etter jobb begynte Mari, Silje og eg å snakke om at vi hadde veldig lyst til å bli betre kjent med ungdommane i Immanuel-kyrkja. Vi fann ut at vi skulle invitere dei heim til oss, og kjøpe inn tre tonn med pizza og godteri og brus, så det gjorde vi. Det vart ein utruleg kjekk kveld, og eg håpar det ikkje lenge til neste "fest".

Julefest for Immanuel Daghjem!

2008-12-23T05:06:00.000-08:00

Laurdag for nesten to veker sidan var det Immanuel Daghjem sin julefest. Alle ungane enten dansa, song eller hadde skodespel. Ungane hadde pynta seg skikkeleg, og det vart ein kjekk fest.

Her er nokre av borna i klassa mi. Det ser i alle fall ut som dei har det kjekt! :)

Nokre av dei tøffe gutane i klassa mi :)

Plutseleg fann vi ut at denne klovnen ikkje var ein skikkeleg klovn, men systera til Ink! ! Morosamt! Ho var leigt inn som klovn :)

Julefest på Home of Grace

2008-12-22T11:32:00.000-08:00

Fredag kveld for ei og ei halv veke sidan var det julefest på Home of Grace. Her er bilete:

Fyrst var det program. Jentene skulle fram og synge, og ville ha hjelp av oss. Vi trudde vi skulle synge dei engelske songane vi hadde lært dei, "Jingle bells" og "We wish you a merry Christmas", men endte opp med å stå på scena og syngje/mime Thai-julesong.

Ein japansk misjonær hadde andakt. Etter møtet kom han bort til oss og sa "Jeg tror ikke jeg har hilst på dere!" Altså, på norsk! Vi fekk heilt sjokk, og begynte berre å le. Når vi klarte å snakke att, fortalte han at han hadde gått på Bibelskulen i Grimstad, same skulen som eg gjekk på ifjor! For 22 år sidan! Han snakka framleis norsk flytande. Veldig overraskande, og utruleg morosamt!

Etter festen var det gåveutdeling mellom oss som jobbar der og jentene. Alle hadde kjøpt inn ei gåve til ca 100 Baht, og så trakk vi. Var veldig kjekt for jentene! Og for oss!

Alle arbeidarane ilag med både dei jentene som er der no, og nokon som var der tidlegare. (Og Mari :)

Bilete frå jobb i barnehagen og på AA

2008-12-22T11:04:00.000-08:00

Eg fann plutseleg ut at eg faktisk ikkje hadde lagt ut nokon bilete frå barnehagen min eller frå ettermiddagsaktivitetane! Det er jo der eg brukar mest tid, så no er det verkeleg på tide at eg viser litt bilete derfrå:

Frå Immanuel Daghjem:

Frå ettermiddagsaktivitetane (AA):

Overraskelse!

2008-12-22T10:25:00.001-08:00

No har Silje og eg jobba på Home of Grace til saman seks måndagar. På den tida vi har vore der, har det skjedd ein del. Mange av jentene har fått babyane sine, og alle fødslane har gått bra. Dessverre har tre av jentene valgt å adoptere bort bornet sitt. Nokon har gjort det frivillig, nokon har gjort det fordi dei ikkje har hatt noko val. To av jentene har born frå før av, og den eine av dei fortalde at foreldrene hadde tvinga henne til å velje mellom å behalde denne babyen, eller bornet ho har frå før av. Slikt er sterkt å høyre! Det er mange triste historier på Home of Grace, men det har òg skjedd mange gode ting der! Forrige måndag fortalte plutseleg Anja, ein finsk misjonær som jobbar der, at dei tre jentene som var att på Home of Grace, hadde døypt seg dagen før! Silje og eg hadde ikkje visst om dette i det heile tatt, så dette lyste jo opp heile dagen vår! Alle jentene hadde vore buddhistar før, men etter tida på Home of Grace var dei blitt frelst. Kvar dag er det to andakts-stunder, og dette har visst gjort inntrykk på jentene. Utruleg stort for meg å få oppleve dette!

Ein av dei verkeleg "store" utfordringane vi møter, er å låse dørene om kvelden. Av og til fungerar nøklane, av og til ikkje. Eller så er vi berre veldig dårlege med sånt..

Silje og eg måtte hjelpe til med å pynte juletreet, sidan vi var dei einaste høge der.

Jakten på julestemningen

2008-12-20T08:49:00.000-08:00

For circa tre veker sidan, merka Silje, Mari og eg at det snart var jul. Men vi mangla den gode adventskjensla. Så vi bestemte oss for å gjere alt som gjekk an for å få julestemning. Desse tre siste vekene har vi brukt mesteparten av fritida vår på å finne julestemninga. Vi har høyrt på norsk julemusikk, hatt adventsbesøk, kjøpt oss julestjerneblomst, pynta stova med julepynt, vore på fire julefestar, tent adventslys, hatt adventskalendar, gått med raude juleskjorter, sunge julesongar på både norsk, engelsk og Thai, gått med nissehue, hatt appelsin med nellikspiker, og til og med fått oss eit skikkeleg juletre! Altså, det er ikkje akkurat ekte norsk gran, men det er i alle fall eit godt, falsk, thai butikk-tre. Og det har vi pynta med alt vi fann vi kunne bruke til å pynte, eigentleg. Her er nokre bilete frå alle anstrengelsane våre:

Her er det fyrste juletreet vårt. Mari hadde laga det, men så kom Silje og eg med eit som faktisk var litt meir jule-tre-aktig, så no har vi to juletre. Under juletreet ligg adventskalendaren vår.

Eg på veg heim frå "skogen" (kontoret til Joke) med juletreet.

Vår store stolthet. Vi fekk det frå Joke, kontaktpersonen vår. Han hadde ikkje behov for det sjølv, så då fekk vi det. Snakk om å vere snill!

Her er Silje i den raude juleskjorta vi går med nesten heile tida no, og ein nydeleg gut frå Home of Praise.

Julestjerna vår! Den er snart død, fordi ingen av oss veit nokonting om blomster og sånt. Men vi satsar på at den klarar seg ei lita stund til.

Her er Silje, Mari, meg, og Mona, venninna til Mari. Ho var på besøk her ei stund. Og det var kjekt! Herleg jente!

Kjem ikkje julestemninga snart no, er det i alle fall ikkje vår feil!

På leir med Santitum Church!

2008-12-19T07:18:00.000-08:00

Allereie før vi kom til Thailand, hadde Silje og eg bestemt oss for å "melde oss inn i" Santitum Church. Det er kyrkja til Prem, Hald-student, og ho hadde fortalt mykje bra om den. I slutten av november var vi på Gudsteneste der, og det var verkeleg ein herleg plass å vere! Då vi kom, vart vi kjempegodt mottekne, og vi fekk møte systera til Prem. Dei fortalde at dei skulle på leir helga etterpå, og spurte om vi ville vere med. Sjølvsagt ville vi det, og fem dagar etterpå var vi på veg sørover til Kyrkja i Thailand sin leirstad. Det vart ei herleg helg! Bra møter, mykje song, fantastiske folk (dei fleste kunne til og med engelsk!), og myyyyykje leiking!

Her er Silje, eg, systera til Prem og ei anna vi vart kjent med.

Her er ein av aktivitetane vi hadde laurdagen. Vi skulle krype gjennom denne gjørme-greia, medan leiarane kasta vatn på oss. Veldig morosamt!

Ei herleg dame vi vart kjent med!

Lovsong på møte. Ho dama til venstre, på circa 60 år, dansa litt rundt omkring...

Her er nokre av oss siste kvelden. Herleg gjeng å vere på leir med!

Siste dagen var det SEKS stk som døypte seg! Det var skikkeleg stort å vere med på!

Bryllaup!

2008-11-29T05:43:00.000-08:00

Det er laurdag kveld. Eg sit i leiligheten. Framfor dataen. Klokka er snart ni, og eg sit her og skal fortelje om bryllaupet eg har vore i i kveld. Det høyres kanskje litt rart ut at eg allereie er komen heim, synest du kanskje. Eg var ikkje sjuk, ingenting gale skjedde, bryllaupet var veldig kjekt, vi hadde folk å vere ilag med, alt var berre fint. Likevel gjekk vi altså heim klokka åtte. No skal eg fortelje historia om bryllaupet til kirsebærpaien.

Eg kan kanskje fyrst fortelje kven det var som gifta seg. Då vi var på Impuls i Mukdahan for ein månad sidan, kom vi i snakk med ei jente som hadde vore Hald-student tidlegare. Jenta heitte Cherry. Vi snakka med henne i ca 15 minutt, og plutseleg var vi inviterte i bryllaupet hennar. 29.november skulle ho nemleg gifte seg med Pae. Cherry + Pae = Cherry Pie (viss ein uttalar Pae "pai", sjølv om det ikkje eigentleg er slik ein skal uttale det) Altså, Cherry og Pae, kirsebærpai. Bra match!

Silje og eg tok på oss kjole, og gjekk den fem minutts lange turen til ELCT. Fyrst var det sjølvsagt viing i kyrkja der. Vi skjønte ikkje så mykje av preika, for den var jo på Thai, naturlegvis. Men Anne Brit, misjonær, tolka til oss, og den handla om at det er viktig i eit ekteskap å kunne be om tilgjeving. Eg tenkte "Ja, det er jo viktig!" Men her i Thailand er det meir enn berre viktig. Mannen er på ein måte "over" kvinna, så det er nedverdigande for ein mann å be kona si om tilgjeving. Difor er det veldig flott at ein prest kan seie at, ja, det skadar ikkje.

Etter viinga var det sjølvsagt fotosession. Så var det litt trommeslåing og roping, medan brudeparet gjekk bort til staden der maten var. Då var mange av gjestane allereie begynt å forsyne seg for andre gong. Vi fann oss nokre kjentfolk, og satte oss ned med dei og åt. Medan vi åt, var det heile tida underhaldning frå scena; song, dans, taler og liknandde. Då vi var ferdige å ete, vart vi sitjande og prate, og fylgje med på det som skjedde på scena. Eg hadde lagt merke til at det heile tida var blitt fleire og fleire tome bord, men eg tenkte at folk berre bevegde seg litt rundt om på området i staden for å sitje i ro heile tida. Då klokka var sju merka eg at folk faktisk reiste heim att. Då var nemleg halvparten av borda tome, og ryddemannskapet var begynt å rydde opp. Vi drygde ei stund til, men klokka åtte var det berre dei nærmaste venene og familien igjen, og brudeparet, sjølvsagt, så då skjønte vi at det var på tide å reise, sidan vi ikkje akkurat var av dei nærmaste til brudeparet.

Sjølv om vi reiste heim så tidleg, var det altså eit veldig kjekt bryllaup! Vi fekk møtt ein del folk vi ikkje har sett på lenge, og det var veldig kjekt! Og vi fekk sjå vår ven Ink frå Hald, på video frå Noreg. Med hue på hovudet og Thailandsk flagg i bakgrunnen.

Her kjem nokre bilete:

Her var det fest!

Det nydelege paret!

Her er det litt Afrika-stemning, med roping og bongo-tromming for brudeparet.

Silje og Mon, to herlege jenter :)

Silje og meg, to fornøgde jenter!

Å, glede!

2008-11-22T02:02:00.000-08:00

Eg brukar ikkje vanlegvis det uttrykket, men det passa så godt akkurat her.
For eg har nemleg begynt å like ein ting eg aldri trudde eg kom til å like: å vere lærar!

Ein av grunnane til at eg ville til Thailand med Hald, og ikkje til noko anna land, var at eg trudde at her slapp eg å vere lærar meir enn ein time i veka. Då det plutseleg viste seg at eg skulle vere engelsk-lærar fire timar i veka, fekk eg litt sjokk, og var ikkje akkurat så veldig klar for det.

Men så kom dagen, då, då eg skulle begynne min lærar-karriere. Eg skulle ha ei klasse på ungar mellom 8 og 10 år. Inn i klasserommet kom det fire gutar. Alle fire var som alle andre gutar på den aldren, ville heller rope og leike enn å sitje i ro og svare fint. Eg begynte enkelt, med å lære dei tal og fargar. Dei ropte i vei: «blue!!!», «nine!!!», «green!!!», «two!!!» og så vidare. Etter timen var eg eigentleg litt letta over at den var ferdig.

Men seinare på ettermiddagen skjedde det store. Silje fortalte meg at den eine eleven eg hadde hatt, hadde peika på noko blått i fellesrommet, og sagt «blue». DÅ skjedde det. Akkurat då skjønte eg at eg faktisk gjorde noko som kunne vere til hjelp. Å sitje på eit lite rom og halde opp raude, rosa og gule lappar kjentes ikkje akkurat som verdas viktigaste jobb. Men det hjelper jo! Dei som kan engelsk, kan mykje lettare få seg jobb i Thailand, og difor er det viktig for dei i slummen å lære seg engelsk. Det som Silje og eg gjer nokre timar i veka, kan faktisk vere med på å hjelpe nokon ut av slummen! Og det er motivasjon nok for meg!

Wow!

2008-11-20T22:02:00.000-08:00

Eg veit ikkje korleis eg skal skrive dette. Okei, eg gjer det enkelt: Eg ELSKAR jobben min!

Eg hadde jo rekna med at jobben kom til å bli gjevande og spennande, men at det skulle bli SÅ bra, hadde eg ikkje turt å håpa på! No har eg jobba i to veker, og eg har allereie begynt å grue meg til å reise herfrå! Litt feil fokus, kanskje. Men eg er allereie blitt så glad i borna og jentene, at tanken på at eg om berre 4 månadar skal reise herfrå, og kanskje aldri meir kome tilbake, er til å grine av.

Joda, så eg har det fint!

Bilete frå Home of Grace:

Her er babyen på Home of Grace som eg tråkka over for ei stund sidan. Eg har ikkje gjort det fleire gongar, heldigvis!

Slik sit jentene og syr nesten heile dagane.

Eg lærte faktisk nokre av jentene på Home of Grace å spele Idiot. På Thai! Men det vart ein del kroppspråk og peiking, òg, for å seie det sånn!

Dagane mine frå no av

2008-11-11T05:17:00.000-08:00

No skal eg gå frå denne kvardagen:

til denne kvardagen:
Måndag: Home of Grace heile dagen og natta
Tysdag: Ettermiddagsaktivitetar (på Home of Praise)
Onsdag: Immanuel Daghjem om formiddagen og ettermiddagsaktivitetane seinare på dagen Torsdag: Immanuel Daghjem om formiddagen og ettermiddagsaktivitetane seinare på dagen Fredag: Studiedag
Laurdag: Undervise i engelsk på Immanuel Daghjem
Søndag: Gå i kyrkja, men elles ingenting

På ettermiddagsaktivitetane kjem det born frå ca 6-12 år. Dei får tilbod om å spele fotball, spele bordtennis, lære engelsk, lære data, spele bingo, lære å spele fiolin, og ellers leike med duplo, lego, dukker, kjøkenkrok og liknande ting. Her skal eg hjelpe til, og passe på at borna har det bra, og vere der for dei.

Dette blir bra!

Kjekke bilete

2008-11-07T00:54:00.000-08:00

Her er nokre bilete, som de ser..

Dette er tre kule thai-folk vi har blitt kjent med. Neen, heilt til venstre, var "guiden" vår i tre dagar, og viste oss mykje forskjellig i Bangkok. I midten er Tingeling, som eigentleg heiter Thung Thung, eller noko sånt, men vi klarte ikkje å seie namnet hans, så det vart til Tingeling. Til høgre er det Sheri. Alle tre har gått på Hald før. Herlege folk, altså! Det som Neen gjer på biletet, er forresten superkult å gjere på bilete.

Her er ein sko som sannsynlegvis er den kulaste skoen i verda å ha på seg på bilete..

Her har Silje handla på Tesco. Igjen! :)

Og her er ein kjempegod team-mate med ein kjempegod beste dessert! Bra match.

På Tesco Express i soien (gata vår) fann vi plutseleg Marie-kjeks!

I Hua Hin fann vi Aftenposten, på norsk!

Vi lever farleg her! I gata utanfor såg vi ein slange midt i vegen. Den var kanskje ikkje så stor, og då vi såg den, var den ikkje akkurat så veldig aggressiv. Då vi gjekk forbi den nokre timar seinare, var den tørka i hjel av sola.

Hello Kitty er stort i Thailand, og er overalt, til og med på bilar..

Ein spesiell tur på stranda

2008-11-05T01:26:00.000-08:00

For meg som har budd heile livet rett ved sjøen, er ein badetur noko ganske normalt. For borna i Klongtoey-slummen er det ikkje akkurat det. Tysdag for to veker sidan fekk Hanne, Cecilie, Silje og eg vere med borna frå ettermiddagsaktivitetane på stranda. For nokre av borna var det fyrste gong i sitt liv at dei var ved sjøen. Då vi etter ein lang busstur, kom fram til stranda, såg eg at mange av borna vart heilt fascinerte, og berre ville springe ut og kjenne på bylgjene med ein gong. Men "dessverre" hadde presten som leia turen planlagt nokre leikar på land før badinga kunne starte. Etter litt sugerørblåsing og andre leikar, fekk borna bade. Vi bada ilag med dei, og det var morosamt å sjå kor stor glede dei hadde av det! Då vi var ferdige etter ca 2 timar, var det nokre av borna som begynte å gråte, dei ville ikkje reise derfrå. Kven veit om dei får prøve det igjen nokon gong?

Noko av det eg hugsar best frå turen, var eit smil ein gut ga meg på veg heim att. Han sat i eit bussete åleine, i altfor små klede, med ein jordbæryoughurt i handa, noko han garantert aldri får heime, og plutseleg smilte han til meg, eit ekte, godt og lukkeleg smil! Eg vart heilt rørt.

På veg heim: Sjølv om eg ikkje er tankelesar, tippar eg at denne guten vil tilbake til sjøen. Han var kjempelei seg då vi skulle reise.

Norsk aften

2008-11-05T01:07:00.000-08:00

Ein heilt vanleg kveld samla Mari, Silje og eg i saman all norsk og nesten-norsk mat vi hadde, og lagde til dette måltidet. Skulle nesten tru vi var tilbake i Norge, og regnet fossa ned utanfor, men ute skein sola, og inne sat vi og åt brødskive med makrell i tomat. På menyen stod det: kakao med krem, wasa knekkebrød, smør, nesten grovt brød, jus, syltetøy,mjølk, banan, te, nugatti og makrell i tomat. Alt utanom dei to siste tinga har vi funne her i Thailand! Så sat vi der og koste oss, medan Kaptein Sabeltann song i bakgrunnen. No må du forresten ikkje tru at vi er blitt lei thai-mat allereie! Det er berre det at av og til er det litt godt med mat som vi veit kva er for noko..

Impuls 17.-19.oktober

2008-11-05T00:19:00.000-08:00

Jada, Thailand har det meste, no til og med ein norsk, kristen festival! Eit Impuls-team kom til Mukdahan, ein by i nordaust-Thailand, for å lage til leir for thailandsk ungdom. Ca 250 ungdomar kom, og det vart ei kjempeoppleving!

Vi var med på leiren for å ha ansvar for leiarkafèen, i tillegg til at Cecilie song (med Kristian på gitar) ein nydeleg song: "Do they see Jesus in me?" (Eg hadde songen på hjerna ca ei veke etterpå.)

Eg fekk òg smakt den sterkaste maten eg nokongong har smakt! Vi fekk servert gryterett og ris, og det var veldig godt. Men så hadde eg plutseleg svelgt ein chili, som eg trudde var paprika. Då var det berre å få i seg alt vatnet eg kunne finne, og likevel brann halsen i eit kvarter etterpå.

Det som eg synest var noko av det kjekkaste heile helga, var aktivitetane på laurdagen. Eigentleg var dei meint berre for deltakarane, men eg tenkte at det kunne vere ei fin anledning til å bli litt kjent med ungdommane, så eg fekk med meg Silje. Vi hoppa inn på den allereie stappfulle bussen. Eg måtte sitje heilt fremst, tett inntil buss-sjåføren, medan heldige Silje fekk sitje ilag med litt yngre folk lenger bak. Då vi kom fram, vart vi delte inn i lag, og Silje og eg fekk vere på lag med ei som kunne engelsk, slik at ho kunne oversetje til oss. Aktivitetane var å leite etter egg som var gravde ned i elva, mimeleiken, hugse Bibelvers, og å sminke kvarandre med bind for augene, og mange fleire. Kjempemorosamt å vere med på! Sjølv om vi ofte sat og lurte på kva vi eigentleg skulle gjere. Jaja, slik er det å vere utlending..

Eg merka kor dumt det er å ikkje kunne thai her, når nesten ingen kan engelsk. Det einaste vi kunne på thai på Impuls var: "Kva heiter du?", og utanom det kunne vi imponere med: "Kor mange viskelær har du heime?" Det vart ikkje så mange samtaler på thai, for å seie det sånn. Vi vart litt kjent med ei ung dame som var språklærar i Mudahan, og kunne engelsk. Seinare den kvelden vart ho frelst. Er ikkje sånt fantastisk?! Ho hadde vore søkande ganske lenge, og på Impuls skjedde det. Det er så stort å oppleve sånt! Det var 24 ungdomar til som vart frelst, heilt fantastisk! Gud er stor, det fekk vi erfare på Impuls!

Vi fekk til og med litt Afrika-følelse, med denne "bygningen" utanfor gymsalen der vi var.

Nesten heilt som på leir i Norge..

Det vart livat av og til...

Songane vart både sunge og teksta på både thai og engelsk.

Mari!

2008-11-04T10:57:00.000-08:00

Her er Mari, frå ein plass utanfor Kristiansand. Ho er eittåring med NMS, og Silje og eg får bu ilag med henne. Det likar vi!

Tabbe, tabbe!

2008-10-21T10:45:00.000-07:00

I Thailand er føtene den minst heilage delen av kroppen. Ein kan ikkje vise fotsålane sine til nokon, det er uhøfleg. Ein skal ikkje trø over noko, det betyr at du «øydelegg» det du trår over. Trår du til dømes over eit fat med mat, må du kaste maten, fordi maten blir så vanhelga. Dette lærte eg før eg kom til Thailand. Likevel klarte eg å gjere ein stor, stor tabbe der. På Home of Grace låg det ein baby på golvet og sov, medan mora sat og passa på han. Eg sat mellom babyen og ein sofa og to personar, og skulle ut av rommet. Den enklaste måten å kome seg ut på var å trå over babyen. Så det gjorde eg. Sekundet etter at eg hadde gjort det, skjønte eg kva eg hadde gjort. Men eg klarte jo ikkje å seie unnskyld eller forklare meg for mora til babyen, for ho kunne ikkje snakke engelsk i det heile tatt, og eg kan ikkje akkurat så mykje thai. Så eg gjorde ingenting. Men eg skal i alle fall ikkje gløyme meg igjen!

Arbeidsplassane våre

2008-10-21T09:55:00.000-07:00

For ei stund sidan besøkte vi dei stadane der Silje og eg skal jobbe.
Home of grace er ein heim for unge jenter som er blitt gravide utanfor ekteskap, og er blitt utstøytt av familien sin. Jentene er mellom 14 og 26 år gamle. Vi fekk prate med dei, og dei er jo heilt normale jenter på vår alder, berre at dei har har ein god del meir problem enn oss. Dei fleste kunne snakke litt engelsk, og vi prøvde sjølvsagt litt Thai med dei, men dei berre lo av oss. Kanskje eit lite hint om at vi ikkje var så flinke. Det var utruleg spesielt å snakke med dei, når ein visste at nokre av dei kanskje hadde blitt valdtekne, eller hadde jobba som prostituerte. Likevel sat dei der på golvet og tulla og lo. Dei hadde absolutt god grunn til å gje opp, men dei holdt motet oppe. To av jentene hadde nettopp fødd ungar då vi kom dit, og vi fekk sjå dei. Utruleg rart å sjå dei ungane, og tenkje på at dei kanskje var uønska. Ei av dei som jobba der, fortalte at nokre av jentene valgte å adoptere bort barnet sitt. Når ein kjem til ein slik plass, og møter jener som har det slik, byrjar ein å tenkje på litt av kvart. Desse jentene har ikkje pengar, fordi dei ikkje har jobb, dei har ikkje familie, kanskje heller ikkje vener. I tillegg har dei ein baby inni seg som dei sannsynlegvis ikkje har råd til å ta vare på, og som dei sikkert ikkje hadde planlagt. Dei har det rett og slett ikkje veldig bra. Så kjem eg dit, rett frå hotellet mitt, med masse pengar i lommeboka, mange vener heime, familie som eg er glad i, og som er glad i meg. Eg har faktisk alt eg treng! Og så skal eg jobbe der.. Eg føler nesten at det er fælt å kome dit, når dei veit at eg er rik, og har det så mykje betre enn dei. Likevel tok dei imot oss med glede og venlighet. Det var sterkt!

Home of praise er ein barnehage midt i slummen, under ei stor bru. Borna som går der er frå 1/2 år til 3 år. Borna der var heilt nydelege! Silje og eg skal jobbe der, og eg gler meg allereie! Eg merka at nokre av borna var veldig redde, og hadde vanskeleg for å møte oss nye, og det var kjemperart å tenkje på at det kan vere fordi dei er vant til at folk ikkje behandlar dei bra. Borna kom frå slummen, og i slummen er det veldig vanleg med alkohol- eller rus-problem. Mange av borna har foreldre som mishandlar dei, og ikkje klarar å ta vare på borna. Silje og meg sine oppgåver der blir å vere nokon som borna kan kome til for å få kos og trøst. For det får dei kanskje ikkje heime. Det blir utruleg spennande å jobbe der!

Immanuel Daghjem er ein barnehage for litt eldre born. Borna der er frå 3 til 6 år. På Immanuel Daghem får dei litt undervisning i engelsk, fiolin og forskjellig anna. Denne barnehagen gjer borna klare til å byrje på skulen, så på den måten får borna eit godt grunnlag for å kome seg ut av slummen. Med utdanning har dei med ein gong større sjanse for å klare seg. Eg skal vere barnehageassistent her nokre dagar i veka.

Omtrent rett utanfor Home of Praise såg vi dette synet: Ein gammal, skrapa bil, med nokre sovande villsvin rundt.

Ein nydeleg gut på Home of Praise.

Og ei nydeleg jente på Home of Praise.

To gravide jenter, og ei nybakt mamma, alle tre omtrent på min alder.

Eg gler meg veldig til å byrje å jobbe, og kome ut av den ovanfrå og ned-turist-tilverelsen eg føler eg er i no.

Hua Hin!

2008-10-16T02:57:00.000-07:00

Denne helga var Hanne, Cecilie, Silje og eg i Hua Hin. Ragnhild og Mads, to andre NMS-eittåringar, var der òg. Vi merka at Hua Hin var ganske annleis enn Bangkok. På kjøpesenteret var det fullt av vestlege menn med meir eller mindre lukkelege thai-koner/kjærastar. Vi fann svenske restaurantar, og ein bokhandel som faktisk solgte bøker på engelsk. Og sola skinte faktisk. I Bangkok er det så mykje forureining at ein er heldig om ein ser sola. Men den steiker godt likevel. I Hua Hin var det den same temperaturen, altså mellom 25 og 35. Men sidan sola skinte sterkare, vart eg mildt sagt solbrent. No er det tre dagar sidan vi kom heim frå Hua Hin, og eg er framleis rosa/raud og litt forskjellig. For fyrste gong i mitt liv vart eg solbrent bak øyrene! Kanskje greit at eg ikkje bur i Hua Hin til vanleg, når det går slik berre etter tre dagar der.

Fredag kveld planla vi å sjå soloppgangen morgonen etterpå. Klokka fem om natta ringte vekkarklokka, eller vekkarmobilen, og vi traska passe trøytte til stranda, medan folk på restaurantane ved vegen framleis sat oppe og drakk. Då vi kom til stranda, var det heilt mørkt, og vi såg at det var litt skyer på himmelen, men vi holdt oss positive. Heilt fram til dagslyset kom, og vi framleis ikkje hadde sett eingong eit bittelite glimt av sola. Men vi hadde det kjekt likevel, for vi fekk oppleve og sjå masse! Tidleg kvar morgon går dei buddhistiske munkane rundt og samlar inn almisser. Medan vi sat der på stranda og var litt skuffa, kom det gåande fleire munkar, ein etter ein. Munkane kom i seks-tida, og det blir kanskje ikkje så ofte vi er vakne på den tida. Så no har vi i alle fall fått sjå det.

"Soloppgangen"

Eit svensk skilt utanfor ein svensk restaurant...

Vi tok forresten sjølvsagt massasje i Hua Hin. Det var litt av ei oppleving. Vi vart massert av ein familie! Eit ektepar med nokre søner og døtre på frå ca 10 til 17 år masserte oss. Nokre av oss prøvde Thai-massasje, medan nokre heller prøvde olje-massasje, som faktisk ikkje er vondt. Sjølv om vi spurte om vi kunne få «soft» thai-massasje, var det ikkje akkurat deilig! Altså, dei som masserte oss var flinke, men det var jo vondt! Eg kjem ikkje akkurat til å prøve att med det fyrste..

Livet som turist

2008-10-15T09:52:00.000-07:00

Foreløbig har vi eigentleg vore turistar. Vi har reist litt rundt omkring og sett ulike ting. Den fyrste laurdagskvelden reiste vi til Khao Sarn Road, ei backpackargate, full av boder som solgte falske merkevarer, morosame t-skjorter, solbriller, piratkopiar av musikk og film, og mykje anna. På veggane var det fullt av salamandarar, men det var berre ein del av sjarmen. Vi såg ein elefant på gata:) Vi møtte òg ein gammal mann som stod midt i gata der og delte ut nokre «brosjyrer». Vi tok imot, for å sjå kva det var for noko. Overskrifta var «Sex show». Eg vart nesten kvalm. Tenk at ein mann kan stå sånn og dele ut reklame for eit slikt show, og at han får lov til det! Mannen stod der berre og smilte, og såg ikkje ut til å ha litt dårleg samvit, eingong. Vi gjekk ikkje på det showet, for å seie det sånn.

På veg til Khao San Road møtte vi vår fyrste pirat (taxi-pirat). Regelen for taxi-betaling her er startpris på 35 Baht (6 NOK), og 2 Baht for kvart andre minutt. Altså er det ekstremt billig. For 10 minutt med taxi betalar ein kanskje 50 Baht, det vil seie ca 10 NOK. Men altså, denne kvelden var ein laurdagskveld, og mange folk var ute. Vi fann ein taxi som såg heilt normal ut, og satte oss inn. Sjåføren sa at vi måtte betale 300 Baht, for det var VELDIG langt dit vi skulle. Vi tenkte « Jaja, kanskje det er helge- og/eller kveldstakst, så vi betalte så mykje som han sa. Den «lange» turen varte i ca 15 minutt. Altså krevde han 5 gongar så mykje betaling som ein vanleg taxi-sjåfør. Slik kan det gå. Sjåføren var forresten hyggjeleg og grei, så alt gjekk bra. :)

Dei fyrste 10 dagane her i Bangkok budde Silje og eg ilag med Hanne og Cecilie på eit hotell. No har Silje og eg flytta inn der vi skal bu resten av tida, i ein leilighet, saman med ein av NMS sine eittåringar i Bangkok, Mari. Leiligheten er veldig fin, og vi skal nok klare å bu her :)

Thailand, ja...

2008-10-15T05:58:00.000-07:00

Så var eg plutseleg i Thailand. Det går berre ikkje skikkeleg opp for meg! No har eg faktisk vore her i nesten to veker, og det følest som om vi har vore her mykje lenger enn det, men likevel er eg framleis i turistmodus.Vi går rundt i gatene og glor. Alt er så nytt og spennande, og sjølv om mykje er litt som i Noreg, er det likevel veldig annleis. Folk er heilt annleis, trafikken er heilt annleis, miljøet er heilt annleis, maten er heilt annleis, standarden på ting er heilt annleis, og temperaturen er i alle fall heilt annleis! Så sjølv om vi kan gå på KFC (Kentucky Fried Chicken) når vi vil, og kan kjøpe amerikanske filmar på MBK, marknads-kjøpesenteret her, er det så absolutt ikkje Vesten vi er i no. Og eg merkar at eg likar meg her! Det er mange inntrykk, og ekstremt mange folk. I Bangkok bur det ca 10 millionar menneske, og det er jo litt meir enn eg er vant til. Eg har framleis både dårleg retningssans, hukommelse, og er framleis den minst urbane som fins. I går skulle eg kome meg heim frå sky-train-haldeplassen til leiligheten åleine, og eg tenkte sjølvsagt at det kunne jo ikkje gå gale. Men gjett kven som gjekk fram og tilbake i ein halvtime, og til slutt måtte få nokon til å fylgje meg på vegen? Jepp.. Men idag klarte vi oss fint. Så det kan gå bra! :)

Om 10 dagar...

2008-09-20T01:10:00.000-07:00

...er det 34 år sidan Øya Fotballklubb blei stifta på Øya i Trondheim
...har Jimmy Carter, Lars Levi Læstadius og Grete Waitz bursdag
...er det 2339 år sidan Aleksander den Store vann slaget om Gaugamela
...reiser eg frå nesten alle eg kjenner
...kjem eg til å vere VELDIG nervøs...og sannsynlegvis veldig trist
...er eg endeleg begynt på det eg har drøymt om leeeeenge!!!

No har det til og med begynt å gå litt opp for meg at eg skal reise! Og det var kanskje litt på tide, sidan eg om fem dagar pakkar og vaskar ned rommet mitt på Hald, og reiser heim for å pakke for eit halvt år i Thailand. Så skal eg til tannlegen, og så tek eg kofferten min, med 2o kg, mesteparten pensumbøker, og reiser til Bangkok. Som om det skulle vere heilt daglegdags. Ein liten tur til Bangkok, joda, det må eg prøve... Eg kjenner eg blir smånervøs berre av å skrive det! Men med Gud på laget, og ikkje minst Silje, skal nok dette bli eit fantastisk år! Yes, eg gler meg!

Og her er nokre bilete frå Thailand (som eg fann på google..):

Loved..

2008-09-08T09:52:00.000-07:00

Ein video som nokre av elevane på Bibelskulen eg gjekk på ifjor, laga.

2008-08-26T11:16:00.001-07:00

น้ำ
Yes, det er mitt Thai-namn. Vatn, liksom. Det uttalast Naam. Eg veit ikkje heilt kvifor eg heiter akkurat det, men Prem, thai-læremesteren vår, har sikkert ein grunn for å kalle meg det...

Hald, the place to be!

2008-08-26T10:38:00.000-07:00

Yes, no har eg endeleg begynt på Hald! Eller, eigentleg har eg allereie vore her i to veker, men det har skjedd så mykje at eg ikkje har hatt tid til å lage blogg før no. Hald er ein herleg plass å vere, og det er eit heilt spesielt miljø her. På skulen er det ca 40 norske studentar og ca 30 studentar frå utlandet. Hald kan ikkje samanliknast med ein folkehøgskule eller ein Bibelskule. Vi kosar oss og har det kjekt og får nye vener, men samtidig møter vi heile verda, her i Norge. Og det er herleg!

Sidan eg er ein liste-person, må eg lage nokre lister for å få oversikt over tida her på Hald:

Nye opplevingar eg har hatt:
Spele volleyball med folk som frys når eg er kjempeheit.
Sitje på buss ilag med folk som jublar når bussen kjem inn i ein tunnell.
Ta tillitsfallet.
Sitje ilag med folk frå Kenya og ete skive med brunost.
Sitje på eit datarom i Norge og vere den einaste norske.
Møte ein heilt vanleg gut som har blitt utstøytt frå familien sin fordi han er kristen.
Gå på fjelltur ilag med folk som ikkje har vore på eit fjell før.
Lære Thai. Kop kuun, kha, Prem!
Høyre "Open the eyes of my heart, Lord!" på Lao.
Le av Ugandisk vits.
Be ilag med afrikanarar.
Få undervisning på engelsk fordi berre halvparten av studentane kan norsk.

Kva som er bra med Hald:
Eg får bli kjent med folk ifrå heile verda!
Skulen ligg på det herlege sørland.
Alle studentane.
Fisk til middag to gongar i veka.
Herleg miljø.
Nydeleg matsal.
Alle dei ansette.
At skulen ligg 100 meter frå ICA.
Kjempeinteressant undervisning.
Og alt anna!

Her er klassa mi, Team Nettverk.

Morosamt!

2008-08-26T01:19:00.001-07:00

Sjå og lær, for dette er musikk, og spesielt stil, på sitt beste!

Eg skal leggje ut seriøse innlegg òg, men måtte berre ha ein litt kjekk og mjuk start. Min seriøsitet begynner NO!